رهگذری بود که روی برگ های پاییزی راه میرفت واین صدای:

               خش خش برگ ها..............................

  همان آوازی بود که من گمان میکردم میگوید:

              دوستت دارم.....................................

خدایا

آنان که به من طعم تنهایی را چشاندن

طعم تنهایی را مچشان...

و

آنان که ناروا را به من نسبت دادن

به آنان ناروا را نسبت مده...

و

آنان که مرا از پشت خنجر زدن

هیچ وقت زخمی مکن...

و

خدایا

دوستیت را در قلبم فزونی بخش

که تو بودی تنها دوستم...

و

تو بودی که منو بی نیاز کردی از غیر خودت...

و تویی تنها تکیه گاه من

نه بنده ات

که آنان منت می گذارنند

و تو بزرگیت را به من نشان میدهی

پی نوشت: (عذز خواهی همیشه به این معنا نیست که اشتباه کردی

گاهی به این معناست که این رابطه از غرورت بیشتر برات ارزش داره)

                                                                                                      همین...

(( نگاه کنید دسته اش از جنس ماست.....!!!))

روز عزیز دل بابا

ناموس داداش

هووی مامان

جیگر بچه محلا

عامل انحراف پسران مقدس دانشگاه

             "روز دختر مبارک"

خط بریل بداند و

فصل به فصل تنم را بخواند

بازی های ادبی ام را کشف کند.دستش را بگیرم...

بازو به بازوی دنیا رو برایش تعریف کنم

چشمش شوم و همه زشتی های جهان را برایش از قلم بیاندازم...

گاهی نمیشود که نمیشود

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است

گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود

گاهی گدای  گدایی و  بخت نیست

گاهی تمام شهر گدای تو می شوند

بعضی عشقا مثل حضرت آدمه (خوبیش اینه که اولین عشقه)

بعضی عشقا مثل حضرت ابراهیمه (باید همه چیزتو قربونی کنی)

بعضی عشقا مثل حضرت مسیحه( آخرش به صلیب کشیده میشی)

بعضی عشقا هم مثل حضرت موسی هستش(تا دور میشی یه گوساله جاتو میگیره)

بی هیچ آبی . از آسمانش آتش میبارد

پلها تشنه اند.ساحل گم شده و ماهیگیرانش کارت شارژمیفروشند.

انگار عاشوراست.۴باغ سرفه میکند بر کف دهانه های سی و سه پل پر از سرنگ . هیچ آوازی زیر خواجو نیست

                     این اصفهان من نیست

حتی توی خیال !!(خودتم نمیدونی)

حالا اون عشق نیست .رفته.تموم شده. فرار نمیکنم ولی دیگه دلیلی واسه نوشتن وجود نداره ....

اما نه پس خودم چی؟

حال . احساس خودم چی میشه

نه...

باید بمونم  باید به خودم بفهمونم که خودمم هستم

اما واسه تو واسه تو که دیگه برام غریبه ای این یه بیت شعرو مینویسم و بس.

میروم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

میبرم تاکه در آن نقطه ی دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه ی عشق!

زین همه خواهش بیجاه و تباه

میروم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه ی امید محال

میبرم زنده به گورش سازم

تا ازین پس نکند یاد وصال

ناله میلرزد

                می رقصد اشک

آه بگذار که بگریزم من

از تو ای چشمه ی جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

به خدا غنچه ی شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله ی آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید!

عاقبت بند سفر پایم بست

میروم خنده به لب

                         خونین دل

میروم

        از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

                                               "فروغ فرخزاد"

                                                خداحافط عشق من

خیس می شوم

حالا کی منو باور داره؟؟؟؟؟؟؟

گاهی نیاز داری به یه اغوشه بی منت که تورو فقط واسه خودت بخواد...

که وقتی تو اوج تنهاییهستی با چشماش بهت بگه

هستم تا تهش...

گریه کنید

درد بکشید  ولی...

با آدما درددل نکنید!

ولی......!

گفتی جور دیگر باید دید- دیدم

ولی.....!

گفتی زیر باران باید رفت - رفتم

ولی.....!

او نه چشمهای خیس و شسته ام را .....نه نگاه دیگرم را ..... هیچ کدام را ندید

فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت:

(( دیوانه باران ندیده))

من هی حرف بزنم و بزنم تا کمی کم شود اینهمه بار ...

بعد بلند شود و برود ...

نه نصیحتی نه...! انگار نه انگار...!!!

                                                                          خوشبخت خلق کن

دوستان عزیزم:

عید سعید فطر مباااااااارک

آنها کلام خدا را قرائت و تلاوت می کنند و چه باک که وهابی باشند . مهم صوت آنها ست که بر جان می نشیند.دیشب ، دم افطار، سر سفره به این فکر بودم که صدای ربنای شجریان دو سال است از سفره افطار جمع شد. لابد به خاطر اینکه او فلان موضع سیاسی را گرفته است. حال آنکه به این مهم توجه نشده که  "ربنا " ی شجریان ، آیات قرآن است ، نه حرف او .شاید اگر شجریان ، وهابی بود ، صرفا به خاطر صدای خوشش، گوش جان مردم  از آن بی بهره نمی شد ، می شد

- آنان که تجربه های گذشته را به خاطر نمی آورند محکوم به تکرار اشتباهند.

- از میان کسانی که برای دعای باران به میعادگاه می روند تنها کسانی که با خود چتر می برند به کارشان ایمان دارند.

- پیچ های جاده آخر جاده نیستند مگر این که خودت نپیچی.

- وقتی به چیزی می رسی بنگر که در ازای آن از چه گذشته ای.

....

وقتی کسی را دوست دارید، در کنار او که هستید، احساس امنیت می کنید…

وقتی کسی را دوست دارید، حتی با شنیدن صدایش، ضربان قلب خود را در سینه حس می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، زمانی که در کنارش راه می روید احساس غرور می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، تحمل دوری اش برایتان سخت و دشوار است.

وقتی کسی را دوست دارید، شادی اش برایتان زیباترین منظره دنیا و ناراحتی اش برایتان سنگین ترین غم دنیاست.

وقتی کسی را دوست دارید، حتی تصور بدون او زیستن برایتان دشوار است.

وقتی کسی را دوست دارید، شیرین ترین لحظات عمرتان لحظاتی است که با او گذرانده اید.

وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید برای خوشحالی اش دست به هر کاری بزنید.

وقتی کسی را دوست دارید، هر چیزی را که متعلق به اوست، دوست دارید.

وقتی کسی را دوست دارید، در مواقعی که به بن بست می رسید، با صحبت کردن با او به آرامش می رسید.

وقتی کسی را دوست دارید، برای دیدن مجددش لحظه شماری می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید از خواسته های خود برای شادی او بگذرید.

وقتی کسی را دوست دارید، به علایق او بیشتر از علایق خود اهمیت می دهید.

وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید به هر جایی بروید فقط او در کنارتان باشد.

وقتی کسی را دوست دارید، ناخود آگاه برایش احترام خاصی قائل هستید.

وقتی کسی را دوست دارید، تحمل سختی ها برایتان آسان و دلخوشی های زندگیتان فراوان می شوند.

وقتی کسی را دوست دارید، او برای شما زیباترین و بهترین خواهد بود اگرچه در واقع چنین نباشد.

وقتی کسی را دوست دارید، به همه چیز امیدوارانه می نگرید و رسیدن به آرزوهایتان را آسان می شمارید.

وقتی کسی را دوست دارید، با موفقیت و محبوبیت او شاد و احساس سربلندی می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، واژه تنهایی برایتان بی معناست.

وقتی کسی را دوست دارید، آرزوهایتان آرزوهای اوست.

وقتی کسی را دوست دارید، در دل زمستان هم احساس بهاری بودن دارید.

به راستی دوست داشتن چه زیباست، این طور نیست ؟

خيلی سخته که بهت بگه دوست دارم ، اما بعداً متوجه بشی حرفش

يه (( ن )) کم داشته ...

خيلی سخته که کسی که تموم زندگيت رو به پاش ريختی ،

با بی رحمی تموم تو چشمت نگاه کنه و بگه : ديگه دوست ندارم ...

خيلی سخته که يه عمر با خيال يه نفر زندگی کنی ، اما وقتی فهميد

عاشقشی بره و پشت سرشم نگاه نکنه ...

خيلی سخته که دلت رو به کسی خوش کنی که

يه دلخوشی ديگه داره ...

خيلی سخته که وقتی بعد از کلی کلنجار رفتن با خودت ، می ری که

حرف دلتو بهش بگی ، با يه معذرت خواهی کوچيک بگه :

فعلاً سرم شلوغه ...

خيلی سخته که هميشه مجبور باشی سخت ترين چيزها رو تحمل کنی ...

وقتی که عاشق چشمات شدم

تازه فهمیدم که زیبایی چیست

وقتی که تورودرقلب کوچکم جادادم

تازه صدای ضربان قلبم راشنیدم

وقتی که دست دردست تونهادم

تازه معنای گرمی رادرک کردم

هرگاه به جدایی می اندیشم سایه ی مرگ

رادرکنارخودمیبینم...

آنقدر بخندی که دلت درد بگیره

بعد از اینکه از مسافرت برگشتی ببینی هزار تا نامه داری

برای مسافرت به یک جای خوشگل بری

به آهنگ مورد علاقت از رادیو گوش بدی

به رختخواب بری و به صدای بارش بارون گوش بدی

از حموم که اومدی بیرون ببینی حو له ات گرمه

آخرین امتحانت رو پاس کنی

کسی که معمولا زیاد نمی بینیش ولی دلت می خواد ببینیش بهت تلفن کنه

توی شلواری که تو سال گذشته ازش استفاده نمی کردی پول پیدا کنی

برای خودت تو آینه شکلک در بیاری وبهش بخندی !!!

تلفن نیمه شب داشته باشی که ساعتها هم طول بکشه

بدون دلیل بخندی

بطور تصادفی بشنوی که یک نفر داره از شما تعریف می کنه

از خواب پاشی و ببینی که چند ساعت دیگه هم می تونی بخوابی !

آهنگی رو گوش کنی که شخص خاصی رو به یاد شمامی یاره

عضو یک تیم باشی

از بالای تپه به غروب خورشید نگاه کنی

دوستای جدید پیدا کنی

وقتی "اونو" میبینی دلت هری بریزه پایین !

لحظات خوبی رو با دوستانت سپری کنی

کسانی رو که دوستشون داری رو خوشحال ببینی

یه دوست قدیمی رو دوباره ببینید وببینید که فرقی نکرده

عصر که شد کنار ساحل قدم بزنی

یکی رو داشته باشی که بدونید دوستت داره

یادت بیاد که دوستای احمقت چه کارهای احمقانه ای کردند و بخندی و بخندی و باز هم بخندی...

اینها بهترین لحظه‌های زندگی هستند

قدرشون روبدونیم

زندگی یک مشکل نیست که باید حلش کرد بلکه یک